Morihei Ueshiba urodził się w Tanabe, w Prefekturze Wakayama 14.12.1883 roku. Sztuki walki zaczął uprawiać w czasie swojego pierwszego pobytu w Tokio. Miał wówczas 19 lat, uczył się jujutsu (odmiana kito-ryu) oraz kenjutsu (Shinkage-ryu). Z powodu złego stanu zdrowia musiał po pewnym czasie powrócić do rodzinnego miasta. Tam wkrótce ożenił się z Hatsu Itokawa. Trenował jakiś czas walkę mieczem w szkole Yagyu-ryu oraz judo pod kierunkiem Kiyochi Takagi. W latach 1903 - 1907 Morihei służył w wojsku, brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, okazał sie wówczas doskonałym szermierzem w walce na bagnety. Wkrótce po wojnie wraz z grupą 80 osób opuścił Tanabe i założył, w ramach rządowego programu, od podstaw wieś Shirataki. Do roku 1915 sztuki walki zeszły w życiu Ueshiby na dalszy plan, zajął się pracą na roli i dzialalnością społeczną. W roku 1915, podczas pobytu w Kubota poznał Sokaku Takedę. Zafascynowany jego sztuką oshikiushi, zaprosił Takedę do domu i przez okres stu dni odbywał wielogodzinne treningi pod okiem mistrza. Po śmierci ojca w 1919 roku Ueshiba na kilka lat (do roku 1924) związany był z shintoistyczną grupa religijną Omotokyo, gdzie był wiernym uczniem kapłana Wanisaburo Deguchi. W roku 1924 sekta została oskarżona o obrazę cesarza i Deguchi musiał uciekać z kraju. W podróży do Mongolii towarzyszył mu między innymi Ueshiba. Niebawem wszyscy dostali się do Chińskiej niewoli i tylko szczęśliwy zbieg okoliczności sprawił, że udało im się odzyskać wolność. Wróciwszy do Japonii Ueshiba doznał serii wewnętrznych przeżyć, które doprowadziły go do połączenia filozofii walki wręcz z zasadami etycznymi i ontologicznymi Omotokyo. Tworzy sytem oparty na dążeniu do harmonii z naturą i wszechświatem, system, w którym "...gwałtowności fal trzeba przeciwstawiać piasek plaż, wichrowi - łany trzciny". Ueshiba rozpoczyna propagowanie swojego systemu poprzez liczne, bardzo efektowne pokazy. W 1927 roku zostaje zaproszony do Tokio gdzie kilka miesięcy prowadzi treningi dla wysokiej rangi wojskowych, notabli politycznych oraz straży cesarskiej (posiadaczy minimum 5 dana w judo lub kendo). Kilka lat później w dzielnicy Wakamatsu-cho powstaje dojo o nazwie Kobukan. Po wojnie w latach 1946-1948 w Japonii panował zakaz uprawiania sztuk walki. Mistrz powrócil do Kobukan w 1949 roku. Prowadził tam intensywne treningi aż do roku 1959. Uczyli sie tam wówczas niemal wszyscy wielcy mistrzowie. W czasie cięzkich treningów filozofia okrzepła a poziom techniki gwałtownie wzrósł. Morihei Ueshiba O'Sensei zmarł 26 kwietnia 1969 w wieku 85 lat, otoczony atmosferą głębokiego szacunku.


Hirokazu Kobayashi urodził się w 1929 roku. Sztuki walki zaczął uprawiać w wieku 6 lat. Gdy miał lat 16 spotkał Morihei Ueshibę i od tego czasu jego życie związane było z aikido. Od 1946 roku, aż do śmierci O'Sensei w 1969, Hirokazu Kobayashi był jednym z jego najbliższych uczniów. Osiągnął stopień mistrzowski 8 dan. Ostatnie lata swego życia nauczał w Osace, gdzie mieści sie jego Hombu Dojo. Od 1975 roku regularnie odwiedzał Europę, prowadząc staże aikido o zasięgu międzynarodowym. Staże takie odbywały się rokrocznie we Włoszech, Francji, Niemczech, Belgii i Szwajcarii. Zwolennicy propagowanego przez mistrza Kobayashiego aikido, zrzeszają się w Europejskiej Unii Aikido Kobayashi, na czele której stoją jego dwaj wybitni uczniowie: Andre Cognard z Francji oraz Giampietro Savegnago z Włoch. Hirokazu Kobayashi sensei zmarł w 1998 roku.

 


Andre Cognard urodził sie w 1954 roku we Francji. Treningi aikido rozpoczął w wieku 10 lat u boku mistrza N.Tamury - najbardziej znanego mistrza aikido we Francji. Równolegle pobiera lekcje karate oraz kendo u najwybitniejszych mistrzów sztuk walki, przebywających w Europie. W 1974 roku spotkał na swej drodze mistrza Hirokazu Kobayashi, z którym związany był aż do jego śmierci. Andre Cognard, obok Giampietro Savegnago jest głównym interpretatorem aikido prezentowanego przez mistrza Kobayashi. Od ponad 20 lat odwiedza Japonię, w której obecnie udziela lekcji aikido jako jeden z nielicznych Europejczyków. Naucza również w USA, Chinach, północnej Afryce, Ameryce Południowej, Europie. Prowadzi również staże w Polsce. Jest uznanym w świecie mistrzem w posługiwaniu sie jo i boken. Biegle włada językiem japońskim.


Giampietro Savegnago urodził się we Włoszech w 1953 roku, 8 Dan aikido. Od 16 roku życia uprawia sztuki walki, na początku kendo, judo, karate. W 1971 roku rozpoczyna naukę aikido u mistrza G. Fillipini. W 1973 roku spotyka w Mediolanie shihan Hirokazu Kobayashi, którego uczniem postanawia zostać. Uczestniczy w jego stażach w Europie i co roku wyjeżdża na kilka miesięcy do Japonii by tam pobierać nauki. Pozostaje uczniem Kobayashi przez ostatnie 25 lat jego życia. Od wypadku na motocyklu, mistrz Savegnago prowadzi treningi poruszając się na jednej nodze (zamiast drugiej ma protezę, czego większość obserwatorów nie zauważa). Savegnago naucza obecnie aikido w wielu krajach Europy. Od 1984 roku regularnie prowadzi staże w Polsce, ściśle współpracując z Jackiem Wysockim sensei.


Jean-François Riondet już w wieku 12 zaczął uprawiać judo w Marsylii.W 1964 wyjechał do Paryża aby kontynuować treningi. Tuż przed zapisaniem się do jednego z klubów judo zmienił zdanie i ostatecznie zapisał się na aikido do szkoły sensei Nocquet'a, gdzie trenował przez dziesięć lat.Począwszy od 1968, trenował regularnie w Marsylii z Jean-Daniel Cauhepe. W 1973 otrzymał dyplom państwowy nauczyciela judo, aikido, karate i zintegrowanych metod walki (specjalizacja aikido). W 1974 podczas letniego stażu w Le Baule, spotkał Shihan'a Hirokazu Kobayas-hi. Ujęty zarówno jego sobowością, jak i kwalifikacjami mistrzowskimi, zaczął towarzyszyć mu w jego tournee po Europie (5 miesięcy w roku). W 1975, wyjechał do Hirokazu Kobayashi'ego, do Osaki w Japonii. Był tam pod opieką jednego z asystentów Shihana, mistrza Naryama, który pobierał nauki od Shihana Kobayashi'ego oraz sensei Tomiki. Shihan Naryama był wtedy dyrektorem ds. technicznych w Japońskiej Federacji Aikido Shödökan na obszar Osaki.
Jean-François Riondet w Japonii przebywał do 1978 r., Podczas pobytu poświęca się aikido bez reszty. Trenował 8 godzin dziennie w prywatnych dojo, na uniwersytecie, a nawet w szkole policyjnej w Osace, gdzie sensej Kobayashi nauczał kadry. Po powrocie do Europy, towarzyszył Shihan'owi Kobayashi'emu w jego corocz-nym "tournee" po Europie w zimie i w lecie. Resztę czasu trenował w Dojo Sansakura w Aix-En-Provence i w różnych dojo w Prowansji. W 1982 otworzył własne dojo, BU IKU KAN PROVENCE w Gardanne. Począwszy od 1985, nauczał w różnych klubach. Jego uczniowie otwierają dojo w Aix, Gardanne, Aubagne, La Ciotat i Marsylii. Utworzył sekcję aikido w łonie Legii Cudzoziemskiej w Aubagne. Począwszy od 1988 wraz z innymi asystentami Kobayashi'ego zastępował shi-han'a podczas zimowego "tournee" po Europie, a po jego śmierci (1998 r) kontynuują jego dzieło w ponad 200 dojo powstałych w Europie.


Jerzy Gorzeń sensei 4 dan, instruktor aikido, absolwent wydziału ekonomicznego UMCS. Sztukami walki zajmuje się od 1982 roku. Praktykuje m.in. tekwondo, kung-fu, boks, ju-jutsu, jednak jego pasją jest aikido, które uprawia nieprzerwanie od 1985 r. Od 1987 r. kieruje Akademią Aikido w Lublinie. Uczestniczy w wielu seminariach aikido w kraju i zagranicą. Prowadzi zajęcia aikido w ramach Klubu Uczelnianego AZS przy Studium Wychowania Fizycznego UMCS w Lublinie, a także w Policealnej Szkole Detektywów i Pracowników Ochrony "O'CHIKARA". W 1996 r. powołuje sekcję aikido w Zamościu; jego uczniowie tworzą ośrodki aikido m.in. w Białymstoku, Rzeszowie, Chełmie, Kielcach, Warszawie, Puławach. Organizuje staże i obozy w Polsce, pełniąc funkcje kierownika, wychowawcy i instruktora. Zajmując się sztukami walki, chętnie uczestniczy w innych formach aktywności ruchowej (rower, pływanie, squash...).